ബിലാലുബ്നു റബാഹ്(റ) 03, 04

ഭാഗം 03
         അന്ത്യയാത്ര....

_ആൺകുട്ടി പിറക്കുന്നത് അഭിമാനമായി കരുതുന്ന കാലം പെൺകുട്ടിയുടെ പിറവി മാനക്കേടായി_ കാണുന്ന കാലം അക്കാലത്താണ് റബാഹിന് ആൺകുഞ്ഞ് പിറന്നത്

അടിമക്ക് ആൺകുട്ടി പിറന്നു ഗോത്രത്തിലായിരുന്നെങ്കിൽ ഉത്സവം തന്നെ നടക്കുമായിരുന്നു പ്രസവം നടന്നെങ്കിലും അധികനാൾ വിശ്രമിക്കാനൊന്നും ഹമാമക്ക് പറ്റിയില്ല കഠിനമായ ജോലികൾ കാത്തുകിടക്കുകയല്ലേ
നേരം കിട്ടുമ്പോഴെല്ലാം കുഞ്ഞിന്റെ അടുക്കൽ ഓടിയെത്തും എടുത്തു ഓമനിക്കും മുലകൊടുക്കും

കുഞ്ഞ് വളർന്നു വരികയാണ് മെലിഞ്ഞ ശരീരപ്രകൃതി ഉമ്മായുടെ മധുര ശബ്ദത്തിലുള്ള താരാട്ട് അത് കേട്ടാണുറങ്ങുന്നത് കുട്ടി വളർന്നു ഓടിച്ചാടി നടക്കാൻ തുടങ്ങി കരുത്തുള്ള ശരീരം

യജമാനൻ കുട്ടിയുടെ വളർച്ച ശ്രദ്ധിക്കുന്നു ബാല്യദശ പ്രാപിച്ചാൽ എന്തെങ്കിലും പണി കൊടുക്കാം അത്രയും കാലം ഓടി നടക്കട്ടെ

'കുട്ടിക്ക് നല്ല ആഹാരം കൊടുക്കണം '
യജമാനന്റെ ഉപദേശം
സ്നേഹപ്രകടനമാണെന്ന് തോന്നിപ്പോകും

അല്ല കുട്ടിക്ക് നല്ല കരുത്തുണ്ടാവണം എന്നാലേ നല്ലവണ്ണം പണിയെടുപ്പിക്കാൻ പറ്റൂ

ശൈശവം പിന്നിട്ടു ബാലനായി

ഉമ്മയ്യത്ത് ബ്നു ഖലഫ് ഊറിച്ചിരിച്ചു  ഈ പ്രായത്തിൽ ഒരടിമക്കുട്ടിയെ കിട്ടണമെങ്കിൽ എത്ര വിലകൊടുക്കണം

ഇതാ ബിലാൽ... തനിക്ക് സൗജന്യമായി കിട്ടിയ അടിമക്കുട്ടി ഇവൻ നല്ലൊരു മുതൽ തന്നെയാണ് ഉമയ്യത്ത് ബിലാലിനെ വിളിച്ചു

'ഇവിടെ.... വാടാ....'

ഓടിയെത്തി വിനയത്തോടെ നിന്നു എന്തൊക്കെയോ ചോദിച്ചു കുട്ടി മറുപടി നൽകി

എല്ലാം യജമാനന്റെ പരിശീലനം നല്ല അടിമയായി വളർത്തിക്കൊണ്ട് വരികയാണ് ബിലാലിനെ

റബാഹ്
റബാഹിന്ന് പഴയത് പോലെ ഭാരിച്ച ജോലികൾ ചെയ്യാനാവുന്നില്ല ചെയ്താൽ വല്ലാത്തൊരു തളർച്ച രാത്രിയായാൽ പെട്ടെന്നുറങ്ങിപ്പോവും എന്തൊരു ക്ഷീണമാണിത്

ഹമാമത്ത് ആകാംക്ഷയോടെ ഭർത്താവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഭർത്താവിന് എന്തോ രോഗം ബാധിച്ചതാണോ? പലർക്കും രോഗം വരാറുണ്ട് വൈദ്യന്മാർ പരിശോധിക്കും മരുന്നുകൾ നൽകും

റബാഹിനെ വൈദ്യർ കണ്ടു പരിശോധിച്ചു മരുന്നുകൾ നൽകി വിശ്രമം വേണം

റബാഹ് പൊന്നുമോനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു കവിളിൽ ചുംബിച്ചു എന്റെ പൊന്നുമോൻ
റബ്ബേ... ഈ മോനെ കണ്ട് കൊതിതീർന്നിട്ടില്ല ലാളിച്ചു മതിയായിട്ടില്ല

എന്റെ ഹമാമത്ത് സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമറിയുന്ന പെണ്ണാണവൾ പടച്ചവനേ... അവളെ നീ വിധവയാക്കരുതേ.... തമ്പുരാനേ... ഈ  പൊന്നുമോനെ നീ യത്തീമാക്കല്ലേ...

എന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ തളർന്നിരിക്കുന്നു ശക്തിയെല്ലാം ചോർന്നു പോയിരിക്കുന്നു

ബനൂജുമഹ് ഗോത്രം ആ ഗോത്രത്തിന്റെ അടിമയാണ് താൻ എന്റെ മാതാപിതാക്കളും അടിമകളായിരുന്നു അടിമകളുടെ പരമ്പര തന്റെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഉമ്മ ഒരുപാട് കഥകൾ പറഞ്ഞു തന്നിട്ടുണ്ട് ക്രൂര മർദ്ദനങ്ങളുടെ കഥകൾ
പീഡനങ്ങളുടെ കഥകൾ ആ കഥകൾ കേട്ടാണ് വളർന്നത് കേട്ടതെല്ലാം പിന്നീട് അനുഭവങ്ങളായി മാറി  കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ ലോകം കണ്ണീരിന്റെ ലോകം ആ ലോകത്തെ വിശേഷങ്ങളറിയാൻ ആരും ശ്രമിക്കാറില്ല എന്തെല്ലാം അനുഭവങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ തീരാത്ത കാര്യങ്ങൾ

പരന്നു കിടക്കുന്ന മരുഭൂമി വെയിലിൽ വെന്ത് നീറുന്ന മണൽ കാട് അതുപോലെയാണ് അടിമയുടെ ജീവിതം കാലികളെക്കാൾ മോശമായ സാഹചര്യം ഒടുവിൽ ഹമാമത്തിനെ കിട്ടി നിലയില്ലാക്കയത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയവന് കയർതുമ്പ് കിട്ടിയതുപോലെ  ആശ്വാസമായി പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത ആശ്വാസം ബിലാൽ പിറന്നപ്പോൾ സന്തോഷമായി പടച്ചവനേ...ഈ സന്തോഷം ഏറെ നാൾ ഇതാസ്വദിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല

ഹമാമത്ത് ഉറങ്ങിയില്ല ഊണു കഴിച്ചില്ല ഭർത്താവിനെ നന്നായി പരിചരിച്ചു ഒടുവിൽ മരണത്തിന്റെ നിഴൽ പരന്നു ആത്മാവ് പിടിക്കുന്ന മലക്ക് വന്നു അടിമകൾ ദുഃഖവാർത്തയറിഞ്ഞു
റബാഹ് മരണപ്പെട്ടു

സ്നേഹമുള്ളവനായിരുന്നു കഠിന യാതനകൾ സഹിച്ചിട്ടുണ്ട് ഒടുവിൽ ഹമാമത്തിനെ കിട്ടി ബിലാലിനെ കിട്ടി അന്ത്യകാലം സനാതോഷകരമായിരുന്നു

ഒരു ജീവിതം കടന്നു പോയി എത്ര അടിമകൾ മരിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു അവരുടെ നാമങ്ങൾ ആര് ഓർമ്മിക്കാൻ ഹമാമത്ത് ഖൽബ് നീറിക്കരഞ്ഞു ഒരുപാട് കണ്ണുനീർത്തുള്ളികൾ ഒഴുകിപ്പോയി കൊച്ചു ബിലാലിനെ മാറോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു

ആരൊക്കെയോ വന്നു കൂടി അടിമകളുടെ ശേഷക്രിയകൾ തുടങ്ങി കുളിപ്പിച്ചു തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു മയ്യിത്ത് കട്ടിലിൽ കിടത്തി കട്ടിലുയർത്തി മരുഭൂമിയിലൂടെ വിലാപ യാത്ര നീങ്ങി

കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾക്കിടയിലൂടെ ഹമാമത്ത് ആ കാഴ്ച കണ്ടു പ്രിയപ്പെട്ടവനെ കൊണ്ടു പോവുന്നു
പ്രിയപ്പെട്ട റബാഹ്
ഈ കുഞ്ഞുമോനെ സമ്മാനിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ പോവുകയാണോ? ഇനിയൊരു മടക്കമുണ്ടോ?
ഇനിയൊരു കാഴ്ചയുണ്ടോ?
ഹമാമത്ത് നിയന്ത്രണം വിട്ട് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു...
__________________________

ഭാഗം 04
         കുട്ടിക്കാലം...

_ഉമയ്യത്ത് ബ്നു ഖലഫ്_
ധിക്കാരിയായ ഗോത്രത്തലവൻ റബാഹിന്റെ മരണം അയാളിൽ സമ്മിശ്ര പ്രതികരണമുണ്ടാക്കി ദുഃഖം, നിരാശ, കോപം ആത്മാർത്ഥമായി ജോലി ചെയ്യുന്ന_ അടിമയായിരുന്നു അവന്റെ മരണം ഒരു നഷ്ടം തന്നെയാണ് തനിക്കാണ് നഷ്ടം ആ നഷ്ടബോധം ദുഃഖവും നിരാശയും സമ്മാനിച്ചു മരിക്കാൻ മാത്രം പ്രായമായിരുന്നെങ്കിൽ എങ്കിൽ എന്തെല്ലാം നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിക്കാമായിരുന്നു ഇനി അവന്റെ ജോലികൾ ആര് ചെയ്യും?
അങ്ങിനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ കോപം വന്നു
അവന്റെ മകനുണ്ടല്ലോ ബിലാൽ വളർന്നു വരട്ടെ, നഷ്ടം നികത്താം

നാളുകൾ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു ബിലാൽ വളരുകയാണ് നല്ല പ്രസരിപ്പുള്ള കുട്ടി മുറ്റത്തൊക്കെ ഓടി നടക്കും സമപ്രായക്കാരോടൊപ്പം കളിക്കും

ഉമയ്യത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ചിന്തകൾ ചിറകടിച്ചു അയാൾ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു
ബിലാൽ...

ഓ....

ഇവിടെ വാടാ....

ഓടിവന്നു യജമാനന്റെ മുന്നിൽ വിനയത്തോടെ നിന്നു

ഈത്തപ്പഴത്തിന്റെ കെട്ടാണത് നീ കണ്ടോ?

ബിലാൽ യജമാനൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കി ഈത്തപ്പഴത്തിന്റെ കുറെ കെട്ടുകൾ

'അതിൽ നിന്ന് ഒരു കെട്ടെടുത്ത് അകത്ത് കൊണ്ട് വെക്കൂ...വേഗമാവട്ടെ'

കൊച്ചു ബിലാൽ ഞെട്ടി
തന്നെകൊണ്ടാവാത്ത പണിയാണത്
യജമാനന്റെ കൽപനയാണ് അനുസരിച്ചേ പറ്റൂ പോയി കെട്ടു പിടിച്ചു നോക്കി അനങ്ങുന്നില്ല

അടിമകളെ നോക്കി യജമാനൻ കൽപിച്ചു

'പിടിച്ചു തലയിൽ വെച്ചു കൊടുക്ക് '

ഒരടിമ വന്നു  ഈത്തപ്പഴത്തിന്റെ കെട്ട് പൊക്കി കെട്ട് ബിലാലിന്റെ തലയിൽ വെച്ചു നടക്കാനാവുന്നില്ല

'നടക്കെടാ.... എന്താ പ്രയാസം? യജമാനൻ ശബ്ദമുയർത്തി പേടിച്ചു പോയി
വേവിച്ചു വേവിച്ചു നടന്നു അകത്തെത്തി എങ്ങനെയോ കെട്ട് താഴെയിട്ടു

അതൊരു പരീക്ഷണം
ഭാരം ചുമക്കാനാവുമോ എന്ന് നോക്കിയതാണ് അന്ന് മുതൽ കൊച്ചു ബിലാൽ യജമാനന്റെ ചുമട്ടുകാരനായി കൊച്ചു ബിലാൽ വലിയ ചുമടുമായി വിഷമിച്ചു നടക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ ഹമാമത്തിന്റെ മനസ്സിടറും കണ്ണുകൾ നിറയും ദുഃഖം പ്രകടപ്പിക്കാൻ അവകാശമില്ല എല്ലാം മനസ്സിലൊതുക്കും

ഒരുദിവസം ഉമയ്യത്തു ബ്നു ഖലഫ് ചാട്ടവാർ ചുഴറ്റിക്കൊണ്ട് വന്നു എല്ലാ അടിമകളും ഇതിന്റെ ചൂടറിയണം അടിമകൾക്ക് ചാട്ടവാറടി നിർബന്ധമാണ് കുറ്റം ചെയ്തില്ലെങ്കിലും അടിക്കണം അടിക്കുകയെന്നത് യജമാനന്റെ അവകാശമാണ്
ആ അവകാശം ഇടക്കെങ്കിലും വിനിയോഗിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ അവകാശം കൊണ്ടെന്ത് കാര്യം ?

ബിലാൽ വളർന്നു വരികയാണ് അവന്ന് ഇന്നുവരെ ചാട്ടവാറടി കൊടുത്തിട്ടില്ല വൈകിപ്പോയി ഇനിയും വൈകിച്ചുകൂടാ ഇന്നുതന്നെ ചുട്ട അടി കൊടുക്കണം  ചാട്ടവാറടി തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കണമല്ലോ

ചുമടും താങ്ങി വരികയാണ് കൊച്ചു ബിലാൽ

ഉമയ്യത്തിന്റെ ശബ്ദമുയർന്നു

'എന്താടാ ഇത്ര പതുക്കെ നടക്കുന്നത് ഒന്നു വേഗത്തിൽ നടക്കെടാ....'

ചാട്ടവാർ ആഞ്ഞു പതിച്ചു
കൊച്ചു ബിലാൽ വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു കരഞ്ഞുപോയി കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭാരം ചുമന്നു  വേദനയോടെ നടന്നു ചുമട് താഴെയിട്ടു

എന്തെടാ കരയുന്നോ?
വീണ്ടും അടി പിന്നെ തെറി വിളിച്ചു വൃത്തികെട്ട പദങ്ങൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു

ഹമാമത്ത് ഓമന മകന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവളുടെ ഖൽബ് പിടഞ്ഞു നിഷ്കളങ്കനായ കുട്ടി ഒരു തെറ്റും ചെയ്തില്ല എന്നിട്ടും ഇത്ര നിഷ്ഠൂരമായി ശിക്ഷിച്ചല്ലോ എന്തൊരു തെറിവിളി
എന്തും ചെയ്യും? ഒന്നും ചെയ്യാനില്ല സഹിക്കുക തന്നെ എല്ലാം സഹിക്കേണ്ടവരാണല്ലോ അടിമകൾ

ആരും സമീപത്തില്ലാത്ത നിമിഷത്തിൽ ഹമാമത്ത് മകന്റെ സമീപം ഓടിയെത്തി കണ്ണീർ തുടച്ചു കൊടുത്തു അടികൊണ്ട പാടുകളിൽ വെള്ളം കൊണ്ട് തടവിക്കൊടുത്തു ആശ്വസിപ്പിച്ചു  അവന്റെ വാടിയ മുഖം കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല എപ്പോഴും പ്രസരിപ്പോടെ നിൽക്കണം അതാണാഗ്രഹം അടിമപ്പെണ്ണിന്റെ ആഗ്രഹം എങ്ങനെ നടക്കാൻ

യജമാനനും വീട്ടുകാർക്കും പ്രത്യേകതരം ഭക്ഷണമാണ് മികച്ച രീതിയിൽ പാകം ചെയ്തത് അടിമകൾക്കും ജോലിക്കാർക്കും താഴ്ന്നതരം ഭക്ഷണമാണ് നൽകുക

വിശന്നൊട്ടിയ വയറുള്ള മനുഷ്യർക്ക് ഏത് ഭക്ഷണവും രുചിയേറിയതാണ് അവരത് ആർത്തിയോടെ കഴിക്കും വിശപ്പടങ്ങുക അതാണ് പ്രശ്നം നിലവാരം നോക്കാറേയില്ല

ബിലാൽ വളരുകയാണ് നീളം കൂടിവരുന്നു മെലിഞ്ഞ ശരീര പ്രകൃതി ഇടതൂർന്ന തലമുടി  നിബിഡമായ ചുരുണ്ട മുടി എപ്പോഴും നല്ല പ്രസരിപ്പ് ചിലപ്പോൾ ബിലാലിനെ ആട്ടിൻപറ്റത്തിന്റെ കൂടെ മലഞ്ചരുവിലേക്ക് വിടും

സ്വതന്ത്രമായ ലോകം അതിരുകളില്ലാത്ത ആകാശം മേഞ്ഞു നടക്കുന്ന മേഘങ്ങൾ  അവ നോക്കിയിരുന്നു ബിലാൽ പാട്ടുപാടി ഇളം കാറ്റ് ഒഴുകിവന്നു ബാലനായ ബിലാലിനെ തഴുകി മറ്റ് ഇയന്മാർ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടുനിന്നു
ബിലാൽ നീ എത്ര നന്നായി പാട്ട് പാടുന്നു  എത്ര മധുരമായ ശബ്ദം

നീ... ദാവൂദ് നബി (അ) യുടെ മധുര ശബ്ദത്തെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നവനല്ലോ ദാവൂദ് (അ) സബൂർ പാരായണം തുടങ്ങിയാൽ മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും നിശ്ചലരായി നിന്നു ശ്രദ്ധിക്കും പർവ്വതങ്ങളും സസ്യങ്ങളും വൃക്ഷങ്ങളും ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കും

ഓ... ബിലാൽ.... എത്ര മനോഹരമായ ശബ്ദം
പാടിക്കോളൂ പ്രകൃതി കുളിരണിയട്ടെ....
__________________________
              (തുടരും)
ദുആ വസിയ്യത്തോടെ......
                                 സാദിഖ് ...